پہلا صفہ کھولو


گیانی دتّ سنگھ (21 اپریل 1850-6 ستمبر 1901)[1] جو پنجابی دے پہلا پروفیسر [2] سکھ دھرم/ اتہاس دا مہان ودوان، اچّ-کوٹی دا شاعر(کوی)، مشہور(پرسدھ) لکھاری، نمایاں(اگھا) پنجابی مضمون نگار(پترکار) ، خالصہ اخبار، لاہور دا بانی ایڈیٹر 1886 توں[2]، سری گورو سنگھ سبھا، امرتسر اتے لاہور دے بانی، خالصہ دیوان لاہور اتے خالصہ کالج، امرتسر دا موڈھی سی۔

Nuvola apps ksig.png
گیانی دتّ سنگھ
جم 21 اپریل 1850
پنڈ نندپر کلوڑ، ضلع فتح گڑھ صاحب
موت 6 ستمبر 1901
امرتسر
کم کِتہ سکھ پرچارک، سماج سدھارک
سوانی بشن کور
نیانے بلدیو سنگھ اتے ودیاونتی کور

مڈھلا جیونلکھو

سنّ 21 اپریل 1850 نوں پنڈ نندپور کلوڑ، ضلع فتح گڑھ صاحب وکھے پیؤ بابا دیوان اتے ماں رام کور دے گھر اک بچے(بالک) دا جنم ہویا [3] جسدا ناں دتا رام رکھیا گیا۔ ایہی بالک وڈا ہو کے گیانی دتّ سنگھ دے نام نال پوری دنیاں وچّ مشہور ہویا۔ اس نے سری متی بشن کور نال شادی کیتی جو 1880 وچّ سکھ ریتی نال کیتی گئی جس جوں اک پتر بلدیو سنگھ اتے اک دھی بیبا ودیاونتی کور نے جنم لیا۔ بھاویں گیانی دتّ سنگھ اک وی دن سکول نہیں گئیا سی پر ایہہ دنیا دے پنجابی دے پہلا پروفیسر بنیا۔ سنگھ سبھا لاہور اتے خالصہ کالج امرتسر دا موڈھی بنن دے نال-نال اس اپنی ودوتا دے بل بوتے آریہ سماج دے مکھی سوامی دیانند نوں لگاتار تنّ مذہبی(دھارمک) بحثاں[4] وچّ مات دتی سی۔ سکھیدی ڈگّ رہی ساکھ نوں مڑ اچا چکن دا یتن کرن دے نال ہی گیانی دتّ سنگھ نے سماج وچّ پھیلیاں انیکاں برائییاں نوں جڑھوں ختم کرن لئی سرتوڑ یتن کیتے۔

اندھ-وشواساں دی مخالفتلکھو

اس نے اپنے ہفتہ واری خالصہ اخبار لاہور، لکھتاں اتے تقریراں(بھاشناں) راہیں وہماں-بھرمانں،پھوکے کرمکانڈاں، ٹونے-ٹامناں، مڑی-مساناں، نڑیماراں، کڑی ماراں، جھاڑ-پھوک، پکھنڈ تے اندھ-وشواساں دا زوردار ورودھ(مخالفت) کیتا تے لوکاں نوں سری گورو گرنتھ صاحب جی ’تے پورن بھروسہ رکھن لئی راغب(پریرت) کیتا۔

جات پات دا ورودھ(مخالفت)لکھو

اس دا وچار سی کہ جس سماج وچّ رنگ، نسل، جات-پات، پکھنڈواد، وہم-بھرمم اتے انھے یعقین(اندھ-وشواس) ہون، اوہ کدے ترقی نہیں کر سکدا۔ گیانی دتّ سنگھ نے سماج وچّ پھیلے اجیہے اڈمبراں نوں بڑی گمبھیرتا نال لیا اتے کئی ویلے دیاں جتھیبندیاں نال ٹکر لئی۔

دربار صاحب وچّ مورتیاں ہٹاؤنالکھو

اتھوں تک کہ سری دربار صاحب، امرتسر وکھے سری گرو گرنتھ صاحب دے برابر گدی لا کے بیٹھدے بابا کھیم سنگھ بیدی دی گدی کھچّ کے سڑک اتے سٹّ دتی سی۔ آپ نے دربار صاحب کمپلیکس وچّ رکھیاں مورتیاں ہٹاؤن دی پہل قدمی پروفیسر گرمکھ سنگھ نال مل کے کیتی سی۔

کتاباں دا لکھاریلکھو

گیانی دتّ سنگھ جسنے نے اپنے چھوٹے جہے جیون ویلے 1850-1901 دوران پنجابی ماں بولی دی جھولی 72 [2] کتابان نال بھر کے اس دی گودی نوں ہرا-بھرا کرکے اپنے خون نال سکھی دے بوٹے نوں سنجیا اتے خالصہ پنتھ دی سیوا اتے سماج اتے سکھ قوم نوں صحیح رستے اتے تورن دی کوشش کیتی۔ اوہناں نوں ‘پنجابی پترکاری دا پتاما’ وی کیہا جاندا اے۔

کتاباںلکھو

  • گورو نانک پربودھ
  • گورو ارجن جی
  • دمبھ بدارن
  • درگا پربودھ
  • پنتھ پربودھ
  • راج پربودھ
  • میرے اتے سادھو دیانند دے سمباد
  • پنتھ سدھار بنائی پتر
  • ابلا ناری
  • نقلی سکھ پربودھ
  • گگا گپوڑا تے سلطان پواڑا
  • تارہ سنگھ
  • سبیگ سنگھ
  • مہتاب سنگھ میرانکوٹیا
  • بھائی تارو سنگھ
  • بھائی بوتا سنگھ
  • سوپن ناٹک
  • راجنیتی پربودھ ناٹک

سماج سدھارکلکھو

گیانی دت سنگھ نے سماج سدھار وچّ بہت وڈی بھومکا(کردار) نبھائی سی۔ آپ اپنی گلّ نوں کہن دی دلیری رکھدے سی اتے ترک تے دلیلاں سہت اپنی ہر گلّ دی وضاحت(پشٹی) کردے سی۔ اس نے اپنی ساری عمر سماج سدھار اتے سکھی دے لیکھے لا دتی سی۔ آپ نے اپنی قلم راہیں سماجی برائیاندا ڈٹّ کے ورودھ(مخالفت) کیتا اتے سماج نوں ایہناں توں نجات حاصل(مکتی پراپت) کرن لئی زوردار پرچار کیتا۔ 6 ستمبر 1901 نوں اوہناں دی موت توں بعد کسے نے اوہناں دے مشن نوں اگے نہیں توریا۔

یادگار اتے سنمانلکھو

  • پنتھ رتن
  • گیانی دتّ سنگھ دی موت توں بعد بھائی ویر سنگھ نے اوہناں دے سنمان وچّ اک کویتا لکھی جو خالصہ سماچار وچّ چھپی۔ گیانی دتّ سنگھ یادگاری قومانتری سمتی اوہناں دی یاد وچّ ہر سال پروگرام کرواؤدی اے۔[5]


ہور پڑھولکھو

  • سری پریتم سنگھ دوال لکھی گئی "گیانی دتّ سنگھ"
  • سنگھ، سردا ہربنس سنگھ انسائیکلوپیڈیا آپ سکھجم
  • امر سنگھ دوار "گئانی، سنگھ سبھا لاہور دے اگھے سنچالک گیانی
  • دتّ سینگھ جی، امرتسر ، 1902
  • سنگھ، دلت سنگھ سبھا دے موڈھی گیانی دتّ سنگھ جی، امرتسر، 1951
  • سنگھ جگجیت سنگھ سبھا لاہور لدھیانہ، 1974

حوالےلکھو