ملک الشاعر دے لغوی معنی نيں شاعراں دا بادشاہ۔ ملوکیت دے دور وچ ملک الشاعر اک شاہی خطاب تے اک عہدہ سی، جو بادشاہ د‏‏ی طرف تو‏ں اس دے پسندیدہ (بالعموم درباری) شاعر نو‏‏ں دتا جاندا سی۔ مثال دے طور اُتے جلال الدین محمد اکبر دے دربار تو‏ں ملک الشاعر دا خطاب فیضی نو‏‏ں ملا۔ طالب آملی نور الدین جہانگیر دے دربار دا تے کلیم کاشانی شاہجہان دے دربار دا ملک الشاعر سی۔ محمد ابراہیم ذوق بہادر شاہ ظفر دے دربار دے ملک اشاعر سن ۔[۱]

ہور ویکھولکھو

حوالےلکھو

  1. ابو الاعجاز حفیظ صدیقی، کشاف تنقیدی اصطلاحات، مقتدرہ قومی زبان اسلام آباد، 1985ء، ص 187