سید علی محمد باب (پیدائش: 1820ء - انتقال: 1850ء) بابی جاں بہائی مذہب دا بانی۔ اس دا باپ محمد رضا، شیراز دا تاجر سی۔ سید علی محمد حصول تعلیم دے لئی کربلا گیا تے فیر شیراز واپس آ کے چوبیس سال دی عمر وچ (باب خدا تک پہنچنے دا دروازہ) ہونے دا دعوی کیتا۔ اصفہان دا گورنر منوچہراس دا پیرو بن گیا۔ مرزا یحییٰ نوری جو بعد وچ (صبح ازل) کہلایا۔ مرزا حسین علی نوری جو بہا اللہ دے ناں توں مشہور ہویا تے آیت اللہ ملا برغانی دی حسین و جمیل لڑکی زرین تاج جو قرۃ العین طاہرہ کہلائی دوناں اس مذہب دے پرجوش مبلغ سن۔ علما نے باب دی زبردست مخالفت دی تے اسنوں کافر قرار دتا۔ بادشاہ ناصر الدین قاچار دے حکم توں بالاخر تبریز دے چوراہے اُتے اسنوں گولی مار کر ہلاک کر دتا گیا تے لاش شہر توں باہر پھینک دتی گئی۔ اس دے پیرؤاں دا عقیدہ اے کہ اس دے مریداں نے اس دی لاش کدرے چھپا دی تے پنجاہ سال بعد عبد البہا دے عہد وچ فلسطین لے جا کر کوہ کرمل اُتے دفن دی۔ بہائی اسنوں مقام اعلیٰ کہندے نیں۔ باب نے دو کتب بیان تے دلائل السبعہ تحریر دی سن۔ جن توں اس دے مذہبی عقائد دا مجملاً پتا چلدا اے۔

Siyyid Mírzá 'Alí-Muhammad Shirazi.jpg
جممرزا علی محمد
اکتوبر 20, 1819(1819-10-20)
شیراز، قاجارِ ایران
موتجولائی 9, 1850(1850-07-09) (عمر 30)
تبریز، قاجارِ ایران
کون اےفارسی
خطابحضر نقطہ
مذہبپہلے مسلمان بعد میں بانیِ بابیت
جیون ساتھیخدیجہ بیگم (1842–1850)
فاطمہ خانم (1846/7؟-1850)[1]
نیانےاحمد (پیدائش:1843ء - وفات:1843ء)
ماں پیؤوالد: سید محمد رضا
والدہ: فاطمہ بیگم

ہور دیکھولکھو

حوالےلکھو

  1. مرزا حبیب اللہ افنان (2008). دی جینیسز آف دی بابی-بہائی فیتھس اِن شیراز اینڈ فارس. بِرل 2008, 306. ISBN 9004170545. 

سانچہ:بہائیت

سانچہ:مذہب میں نقباء