ستیاگرہ (/ˌstɪəˈɡrɑːhɑː/؛ سنسکرت: ستیاگرہ)، ڈھلے روپ وچ ترجمہ "سچ اتے زور" (ستیا 'سچ'؛ آگرہِ 'ہٹھ/زور') جاں "روح دا دباء"[1] جاں "سچ دا دباء،" اک خاص فلسفہ اتے وہار اے جو عدم تشدد ٹاکرے جاں سول ٹاکرے دی موکلی کیٹیگری دا حصہ اے۔ اس شبد دی گھاڑت اتے ترقی موہن داس کرمچند گاندھی نے کیتی سی۔[2] ایہنوں گاندھی نے بھارتی آزادی تحریک موقعے اتے بھارتی حقاں لئی [[ |دکھنی افریقہ]] دے اگیترے جدوجہد موقعے عمل وچ لیاندا۔ جہڑا انسان ستیاگرہ ورتدا ہووے، اوہنوں ستیاگرہی آکھدے ہن۔

گاندھی لون ستیاگرہ دی اگوائی وچ جو ستیاگرہ دی اگھی مثال اے

حوالےلکھو

  1. McKay، John P.؛ Hill، Bennett D.؛ Buckler، John؛ Ebrey، Patricia Buckley؛ Beck، Roger B.؛ Crowston، Clare Haru؛ Wiesner-Hanks، Merry E. A History of World Societies: From 1775 to Present ۔ Eighth edition. Volume C ؛– From 1775 to the Present. (2009)۔ Bedford/St. Martin's: Boston/New York. ISBN 978-0-312-68298-9. ISBN 0-312-68298-0. "Meanwhile، Gandhi was searching for a spiritual theory of social action. He studied Hindu and Christian teachings، and gradually developed a weapon for the weak that he called Satyagraha. Gandhi conceived of Satyagraha، loosely translated as "Soul Force،" as a means of striving for truth and social justice through love، suffering، and conversion of the oppressor. Its tactic is active nonviolent resistance." (McKay 859)۔
  2. Uma Majmudar (2005). Gandhi's pilgrimage of faith: from darkness to light. SUNY Press, 138. ISBN 978-0-7914-6405-2.