احساس کمتری کمپلیکس اپنے آپ نوں گھٹیا سمجھن دے احساس نوں کہندے ہن۔ بندے دا حصلہ ڈول جاندا اے، خودیعقین نہیں رہندا، بندہ اپنے آپ نوں ادھورا محسوس کردا اے۔ ایہہ اکثر اوچیتن دا ورتارا ہندا اے، اتے ایہہ اس احساس وچ گھرے انسان نوں بہت واری گھاٹ تکمیل لئی اسادھارن سرگرمی دے راہ تور لیندا اے، جس دے نتیجے وجوں بندہ کوئی وڈی شاندار حصول کر لیندا اے جاں بہت ہی غیرسماجی ووہار کرن لگ پیندا اے۔ جدید ساہت وچ پسندیدہ اظہار شبداولی، "سوے-مان دی لکویں گھاٹ" اے۔[1] بہت سارے لوکاں لئی، ایہہ جینیٹک شخصی خاصیتاں اتے نجی تجربہ دے سمیل دے راہیں ترقی یافتہ ہندا اے۔ ہین-بھاونا وکھ-وکھ کارناں توں پیدا ہندی اے، جویں کہ: وتکرا، دماغی صدمہ، خود اپنیاں غلطیاں اتے ناکامیان وغیرہ ۔ احساس کمتری انسان دی اپنی بھلائی اتے ووہار تے اہم اثر پاؤندی اے۔ ہین-بھاونا جاں گھٹیاپن دے احساس دی جانچ اتے اس دا ذکر سبھ توں پہلاں ویانا دے نفسیات دان ایلفریڈ ایڈلر نے کیتی سی۔

ونڈ کرن اتے باہرلے سروت
Alfred Adler1.png
الپھریڈ ایڈلر
آئی.سی.ڈی. (ICD)-10 سانچہ:ICD10، سانچہ:ICD10

ایہہ اک دماغی روگ اے جسدے بہت سارے مریض ڈپریشن دی حالت وچ چلے جاندے ہن اتے ودھیرے گمبھیر معاملیاں وچ خدکشی دا خطرہ وی کھڑا ہو جاندا اے۔

اس کمپلیکس دے لچھناں وچوں اک اجیہے سنکیتاں دا اظہار ہو سکدا اے جنہاں ولوں پیڑت انسان ہور لوکاں دا دھیان اپنے ول کھچن دی کوشش کردا اے۔ دوجے لچھناں وچ رابطہ ناکامی ، لوکاں دا ڈر، غلطی کرن دا ڈر، لگاتار تناء شامل ہن۔ گھٹیاپن کئی وار بولن وچ نقصاں دا اوچیتن کارن وی ہندا اے۔

حوالےلکھو