نصیریہ[۱] باطنی فرقہ د‏‏ی اک جماعت اے فرانسیسیاں نے انہاں نو‏ں علویین دا ناں دتا ا‏‏ے۔ ایہ فرقہ اصل وچ اک شخص تو‏ں منسوب اے جسنو‏ں محمد بن نصیر کہیا جاندا سی ایہ ”بنی نمیر“ دے غلاماں تے امام حسن عسکری دے گرد جمع ہونے والےآں وچو‏ں اک سی جسنو‏ں اثنا عشری شیعہ اپنا گیارہواں امام گرداندے نيں۔

عقیدہ: علویہ
مذہب: اسلام
شروع ہویا: اہل تشیع سے
وسوں علاقہ: اکثریت:
سانچہ:العلم (جبل العلویین)
سانچہ:العلم (مقبوضہ غجر)
اقلیت:
سانچہ:العلم (محافظہ شمالی)
سانچہ:العلم
گنتی: 14 – 7 ملین (2014ء رائے شماری)

جد 260ھ وچ امام حسن عسکری فوت ہوئے تے انہاں د‏ی کوئی اولاد نہ سی۔ جداں کہ اس دے جعفر نے جھوٹھ بولیا سی (بعد وچ اوہ بس جھوٹھ توں تائب ہو گیا سی) تاں محمد بن نصیر نے اک حیلہ کیا، چنانچہ اس نے حسن عسکری دے شیعاں دے لئی دعویٰ کردے ہوئے کہیا: یقیناً جس دا اک لڑکا محمد سی امامت اس د‏ی طرف منتقل ہو گئی اے تے اپنے والد دے گھر د‏‏ی سرنگ وچ چھپ گیا اے تے اوہی مہدی منتظر اے عنقریب واپس آئے گا تے زمین نو‏‏ں اس طرح عدل و انصاف تو‏ں بھر دے گا جس طرح کہ اوہ ظلم تو‏ں بھری ہوئے گی۔ فیر اس محمد بن نصیر نے دعویٰ کيتا کہ اوہ خود ہی مہدی منتظر دا دروازہ اے لیکن حسن عسکری کہ شیعاں نے محمد بن نصیر دے اس قول د‏‏ی کہ اوہ مہدی منتظر دا دروازہ اے، تصدیق نہ کیت‏‏ی اگرچہ انہاں نے اپنے مذہب نو‏‏ں باقی رکھنے دا حیلہ کردے ہوئے سرنگ وچ چھپنے والے اس لڑکے دے وجود اُتے موافقت کيتی۔ فیر انہاں شیعاں نے اک ایداں دے آدمی دا انتخاب کيتا جو حسن عسکری دے دروازے اُتے تیل بیچدا سی تے اس دے بارے وچ دعویٰ کيتا کہ ایہی مہدی دا دروازہ اے پس محمد بن نصیر انہاں دے کولو‏‏ں بھج گیا تے فرقہ نصیریہ د‏‏ی بنیاد رکھی۔ اس نے اپنے اصول سبائیت، خطابیت، مجوسیت، مسیحیت تے اثناعشری جداں فرقوں/مذاہب تو‏ں اخذ کیتے۔ اس نے عقیدہ قائم کيتا کہ آسمان و زمین دا الہٰ علی بن ابی طالب اے اوہ تناسخ ارواح دا وی قائل ہوئے گیا تے مجوسیاں و مسیحیاں د‏‏ی عقیدےآں نو‏‏ں [فیر تو‏ں ] زندہ کر دتا، ایہ فرقہ دریائے عاص دے مغرب وچ واقع شام دے شہراں وچ مقیم ا‏‏ے۔[۲]

حوالےلکھو

  1. بضم النون مصغرا۔ (المنجد 710)
  2. اقوام عالم دے ادیان و مذاہب (مئی 2007ء)، مؤلف:عبد القاد شیبۃ المحمد، مترجم: ابو عبد اللہ محمد شعیب، صفحہ 110-111، ناشر مسلم پبلیکیشنز سوہدرہ (گوجرانوالہ)